RSS

Author Archives: eirinizk1970

«ΔΕΝ ΉΡΘΑ ΝΑ ΚΑΛΈΣΩ ΔΙΚΑΊΟΥΣ, ΑΛΛΆ ΑΜΑΡΤΩΛΟΎΣ ΣΕ ΜΕΤΆΝΟΙΑ» ΜΆΡΚΟΣ 2:17


«Δεν ήρθα να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς σε μετάνοια» Μάρκος 2:17.

«Δεν ήρθα να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς σε μετάνοια» Μάρκος 2:17.

«Την αμαρτία μου τη φανέρωσα σε σένα και την ανομία μου δεν την έκρυψα… κι Εσύ μου 

συγχώρησες την αμαρτία μου» Ψαλμοί 32:5
Ένας Γάλλος άρχοντας περιοδεύοντας στη χώρα του επισκέφτηκε και μια φυλακή με αρκετούς κατάδικους.

Πήγαινε από κελί σε κελί και ρωτούσε τους κατάδικους γιατί βρίσκονταν εκεί.


Ολοι τού έλεγαν ότι είναι αθώοι και ότι άδικα τους καταδίκασαν.

Τελικά έφτασε και σε κάποιον, ο οποίος είπε: 
«Αν και πολύ θέλω να ελευθερωθώ, εντούτοις ομολογώ ότι είμαι ένοχος.
Διέπραξα πολλά εγκλήματα και πράγματι αξίζω να βρίσκομαι εδώ».
Ο άρχοντας άκουσε με προσοχή τα λόγια του φυλακισμένου και κατόπιν είπε μεγαλόφωνα: «Δυστυχισμένε άνθρωπε!
Τι κρίμα να βρίσκεσαι ανάμεσα σε τόσους αθώους!
Δεν πρέπει να τους διαφθείρεις όλους αυτούς. Πρέπει να φύγεις από κοντά τους».


Ο άρχοντας ήξερε πολύ καλά ότι όλοι ήταν ένοχοι, αλλά εκείνος που το ομολόγησε είχε μετανοήσει, γι’ αυτό και του έδωσε χάρη.


Οι μόνοι που δικαιούνται σωτηρία είναι εκείνοι που αναγνωρίζουν την ανάγκη χάρης από το Θεό.
Ο Χριστός είπε:
«Δεν ήρθα να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς σε μετάνοια» Μάρκος 2:17.


Advertisements
 
Σχολιάστε

Posted by στο Μαρτίου 31, 2012 in Αταξινόμητα

 

Ποιος θέλει ακόμα αυτό το χαρτονόμισμα;


Paulo Coelho

Ο Cassan Said Amer λέει μια ιστορία για έναν λέκτορα που ξεκίνησε ένα σεμινάριο κρατώντας ψηλά ένα εικοσαδόλλαρο και ρωτώντας:
– Ποιος θέλει αυτό το εικοσαδόλλαρο;
Πολλά χέρια υψώθηκαν, αλλά ο λέκτορας είπε:
– Πριν το δώσω, υπάρχει κάτι που πρέπει να κάνω.
Λυσσασμένα το τσάκισε, και ρώτησε ξανά:
– Ποιος θέλει ακόμα αυτό το χαρτονόμισμα;
Τα χέρια συνέχισαν να είναι υψωμένα.
– Και αν κάνω αυτό;

Το πέταξε στον τοίχο, αφήνοντάς το να πέσει στο πάτωμα, το κλώτησε, το πάτησε και πάλι σήκωσε το χαρτονόμισμα – βρώμικο και τσαλακωμένο.

Επανέλαβε την ερώτηση και τα χέρια παρέμειναν υψωμένα.
– Δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσετε αυτήν την σκηνή – είπε ο λέκτορας.

Ό,τι κι αν κάνω με αυτό το χαρτονόμισμα, θα συνεχίσει να είναι ένα εικοσαδόλλαρο.

Πολλές φορές στις ζωές μας μας τσακίζουν, μας πατάνε, μας κλωτσάνε, μας κακομεταχειρίζονται, μας προσβάλλουν: αλλά, παρόλα αυτά, εξακολουθούμε να αξίζουμε το ίδιο.

 
Σχολιάστε

Posted by στο Ιουλίου 6, 2011 in ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

 

ΟΙ ΘΥΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΧΙΟΝΙΟΥ.


Ο Κέπλερ ήταν ο πρώτος που παρατήρησε πως οι νιφάδες του χιονιού έχουν έξι πλευρές.

Δε γνώριζε, βέβαια, πως η κάθε μια τους είναι διαφορετική από τις άλλες.

Πράγματι, η νιφάδα σχηματίζεται από συνένωση μορίων νερού.

Με τα 1018 μόρια νερού που περιέχει, λοιπόν, οι δυνατοί συνδυασμοί τοποθέτησης των μορίων ξεπερνούν σε αριθμό τη φαντασία μας.

Υπολογίζοντας στατιστικά, καμία από τις νιφάδες που έχουν πέσει πάνω στη φλούδα της γης μας δεν έχει το ίδιο ακριβώς σχήμα με κάποια άλλη.

Κι αν μια νιφάδα ζυγίζει μόνο ένα εκατομμυριοστό του γραμμαρίου, τότε πάλι με υπολογισμούς θεωρείτε πως η μάζα του χιονιού που έχει πέσει ανά τις χιλιετίες πάνω στη γη πενήντα φορές μεγαλύτερη από τη μάζα της.

Πόσο αξιοπερίεργο!.

Θα σχολιάσουν κάποιοι.

Πόσο αξιοθαύμαστο!.

Θα πουν κάποιοι άλλοι.

Πόσο δυνατές μαρτυρίες της δημιουργίας του ζωντανού Θεού, θα πουν κάποιοι τρίτοι.

Όλοι μένουν εκστατικοί μπροστά στα θαύματα του Κυρίου, μα λίγοι αναγνωρίζουν, λιγότεροι ευχαριστούν και ακόμη λιγότεροι παραδίδουν τη ζωή τους στον άπειρο Θεό.

Στο Θεό που μας διεκδικεί, γιατί με μεράκι μας έπλασε, δεν είπε κι έγινε για τον άνθρωπο, μα έσκυψε και πήρε λάσπη και φύσηξε το Πνεύμα Του πάνω σ’αυτόν.

Στον Θεό , που με απόλυτη τελειότητα έφτιαξε τους μηχανισμούς και τους νόμους  του σύμπαντος και μας έβαλε μέσα σε αυτό.

Πέρα από το θαυμασμό για την υπέροχη φύση που μας περιβάλει, αξίζει να αναζητήσουμε τον Μοναδικό, τον Αγιο Κύριο.

Να γνωριστούμε προσωπικά μαζι Του, να γονατίσει η καρδιάμας στο Γολγοθά, να γίνουμε οι λυτρωμένοι του Ιησού Χριστού, οι μαθητές, οι φίλοι του.

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, ΜΕΡΑ ΑΓΑΠΗΣ

 
Σχολιάστε

Posted by στο Μαΐου 19, 2011 in Αταξινόμητα

 

Ευλογείτε. (Ένα κείμενο που πρέπει να διαβάσουμε όλοι!)


Ευλογείτε.


Πόσες φορές έτυχε να νιώσουμε θαυμασμό κοιτάζοντας το μεγαλείο της φύσης! Πόσες φορές απολαύσαμε ένα ηλιοβασίλεμα, μια εξαίσια μουσική, ένα νόστιμο φαγητό, ή μια απλή όμορφη ανθρώπινη στιγμή! Πώς ανταποκριθήκαμε στο αίσθημα αυτό της ικανοποίησης; Πώς αντιδράσαμε στην απόλαυση της στιγμής αυτής;

Δίπλα σου βλέπεις ένα παιδί να κοιτάζει με λαχτάρα ένα γλυφιτζούρι, αλλά είναι φανερό ότι δεν έχει χρήματα για να το αγοράσει. Κι εσύ έχεις πρόχειρα κάτι ψιλά. Το φωνάζεις λοιπόν, και του αγοράζεις το αντικείμενο του πόθου του. Αυτό, όλο χαρά, το παίρνει, και το βλέπεις να το απολαμβάνει χαρούμενο. Η δική σου ανταμοιβή είναι η δική του χαρά. Όμως, πώς άραγε θα σου φαινόταν, αν έφευγε από δίπλα σου, και δεν σου έλεγε ένα απλό: “ευχαριστώ”;

Αν δεν σου έριχνε ούτε καν μια ματιά, αλλά…
… σου γύριζε την πλάτη και έφευγε αφοσιωμένο στο δώρο που ΕΣΥ του αγόρασες;

Ένας φτωχός βρίσκεται έξω από την πόρτα σου. Πεινάει και κρυώνει. Τον καλείς, του δίνεις να φάει, του προσφέρεις ρούχα και ζεστασιά, και τον βλέπεις να τα απολαμβάνει με χαρά. Ναι, εσύ νιώθεις καλά με αυτό που έκανες. Όμως, πώς θα ένιωθες, αν δεν άκουγες από τα χείλη του ούτε ένα ευχαριστώ; Αν τον έβλεπες να σου γυρίζει την πλάτη και να φεύγει σαν να μην υπήρχες;

Το παιδί σου τρώει απέναντί σου στο οικογενειακό τραπέζι. Βλέπεις ότι θέλει να πιάσει το αλάτι, που όμως είναι μακριά του και δεν φτάνει. Του το δίνεις, κι εκείνο το παίρνει και κάνει τη δουλειά του, χωρίς να πει τίποτα. Και του λες:

-Τα ευγενικά παιδιά λένε: “Ευχαριστώ!”

Ναι, στα παιδιά μας ξέρουμε να κάνουμε μαθήματα ευγένειας. Και ξέρουμε καλά την απογοήτευση βλέποντας την αχαριστία κάποιου που ευεργετήσαμε. ΕΜΕΙΣ όμως, πώς συμπεριφερόμαστε απέναντι στον Μεγάλο Ευεργέτη μας τον Θεό;

Κάποτε ο Ιησούς Χριστός,“…ενώ έμπαινε σε κάποια κωμόπολη, τον συνάντησαν δέκα άνθρωποι λεπροί, οι οποίοι στάθηκαν από μακριά· κι αυτοί ύψωσαν φωνή, λέγοντας: ΄΄Ιησού, επιστάτη, ελέησέ μας΄΄.

Και όταν τους είδε είπε: ΄΄Πηγαίνετε και δείξτε τον εαυτό σας στους ιερείς΄΄. Και ενώ πορεύονταν, καθαρίστηκαν.

Ένας, όμως, απ’ αυτούς, βλέποντας ότι γιατρεύτηκε, επέστρεψε με δυνατή φωνή δοξάζοντας τον Θεό. Και έπεσε με το πρόσωπο στα πόδια του, ευχαριστώντας τον· κι αυτός ήταν Σαμαρείτης.

Και ο Ιησούς, αποκρινόμενος, είπε: ΄΄Δεν καθαρίστηκαν οι δέκα; Οι άλλοι εννιά πού είναι; Δεν βρέθηκαν άλλοι να επιστρέψουν για να δοξάσουν τον Θεό, παρά μονάχα αυτός ο αλλογενής;΄΄

Και του είπε: ΄΄Σήκω, πήγαινε· η πίστη σου σε έσωσε΄΄.” (Λουκάς 17/ιζ: 12-19).

Δες ότι ο Χριστός, έκανε μεν την ευεργεσία του και στους δέκα, χωρίς να περιμένει ευχαριστίες. Όμως δες επίσης πόσο εκτίμησε αυτό το “ευχαριστώ” του ενός! Δες τι του είπε: “Η πίστη σου σε έσωσε”. Και εκτός από τη θεραπεία, για ένα “ευχαριστώ”, του έδωσε και ΣΩΤΗΡΙΑ!

Καθημερινά, δεχόμαστε αμέτρητες ευεργεσίες από τον Θεό.

Κάθε στιγμή, το κάθε τι καλό γύρω μας είναι δικό Του δώρο.

Η ίδια η ζωή μας! Άραγε, ΕΜΕΙΣ, θυμόμαστε να Τον ευχαριστήσουμε; Ο λεπρός, γύρισε πίσω για να το κάνει. Εμείς, σηκώσαμε έτσι απλά τα μάτια μας στον ουρανό, να πούμε από μέσα μας ένα: “Ευχαριστώ”;

Ή συμπεριφερόμαστε στον Μεγάλο Ευεργέτη μας σαν να μην υπάρχει;

Βέβαια, είναι τόσες οι ευεργεσίες, που μόνο με αδιάλειπτη προσευχή είναι δυνατόν να ευχαριστούμε τον Θεό για όλα. Όμως υπάρχουν στιγμές, που αυτή η ευγνωμοσύνη μπορεί να γίνει δυνατότερη. Στιγμές που νιώθουμε την ανάγκη να πούμε ένα: “Ευχαριστώ”. Στιγμές που θα φαινόταν αγένεια να μην το κάνουμε!

Άραγε, πόση ευγνωμοσύνη νιώθουμε για το καθημερινό μας φαγητό; Θυμόμαστε να προσευχηθούμε πριν το βάλουμε στο στόμα μας; Μήπως το τρώμε χωρίς μια λέξη στον Θεό, και του γυρίζουμε την πλάτη σαν τον αγνώμονα φτωχό στο παράδειγμα της αρχής αυτού του άρθρου; Ή μήπως η προσευχή μας στο φαγητό έγινε μια συνήθεια – παπαγαλία, και δεν θυμόμαστε καν αν προσευχηθήκαμε, ενώ δοκιμάζουμε τις πρώτες μπουκιές;

Πότε για τελευταία φορά είπες ένα “ευχαριστώ” στον ουρανό, μυρίζοντας το όμορφο άρωμα ενός λουλουδιού;

PINK LOTUS Pictures, Images and Photos

Πότε βλέποντας ένα χαριτωμένο ζωάκι να κάνει τα καμώματά του, ευχαρίστησες τον Σχεδιαστή του;

 

Πότε ευχαρίστησες τον καταπληκτικό αυτόν Καλλιτέχνη, θαυμάζοντας τον υπέροχο φυσικό πίνακα ενός πολύχρωμου ηλιοβασιλέματος;

sunrise Pictures, Images and Photos

Πότε προσευχήθηκες σ’ Αυτόν, να τον ευχαριστήσεις για τις στιγμές αγάπης που πέρασες το βράδι με το σύντροφό σου, μέσω του έρωτα που Αυτός δημιούργησε;

City Walk Hug Pictures, Images and Photos

Πότε ακούγοντας μια μελωδία, ένιωσες την καρδιά σου γεμάτη ευγνωμοσύνη για τον δημιουργό του ήχου και της ακοής;

Πότε τον ευχαρίστησες, βλέποντας τους ηλικιωμένους γονείς σου, που σε αξίωσε να τους έχεις ακόμα μαζί σου στη ζωή;

Silhouette mother Pictures, Images and Photos

Πότε καμαρώνοντας τα παιδιά σου, Τον ευχαρίστησες για την ευλογία Του στην οικογένειά σου;

Πότε η δροσιά από το απαλό αεράκι σε έκανε ανατριχιάζοντας να Τον ευχαριστήσεις με όλες σου τις αισθήσεις, επειδή νιώθεις γύρω σου τον κόσμο Του;

Λόγοι αμέτρητοι, ευεργεσίες χωρίς τέλος, στιγμές ευχαριστίας μικρές και μεγάλες, σπουδαίες και απλές. Όμως πόσο τις αντιλαμβανόμαστε; Πόσο τις εκτιμούμε; Πόσο ευχαριστούμε Αυτόν που μας χαρίζει απλόχερα τα πάντα;

Πριν από λίγο, απολαμβάνοντας στο ραδιόφωνο μια μελωδία που μου άρεσε πολύ, ένιωσα την ανάγκη να ευχαριστήσω Εκείνον που με αξίωσε να ζω και να απολαμβάνω τη δική Του κτίση. Τότε σκέφτηκα ότι δεν είμαι πάντα τόσο ευγενικός, και ότι θα’ πρεπε να είμαι πιο ευγνώμων στον Θεό μου. Και θέλησα να μοιρασθώ μαζί σας αυτές τις σκέψεις.
Ευλογείτε!

Γ.Κ.

Πηγή: http://www.oodegr.com/

 
Σχολιάστε

Posted by στο Μαΐου 14, 2011 in Αταξινόμητα

 

Η ΨΥΧΗ


Η ανθρωπότητα σήμερα καυχάται για τις θαυμαστές της επιτεύξεις, στη γη, στο φεγγάρι, στο διάστημα.

Αλλά καμιά από αυτές τις επιτεύξεις δεν χάρισε την ειρήνη στον κόσμο.

Ακόμη και στις στιγμές των μεγάλων εξάρσεων για τις κατακτήσεις μας αυτές, πάντοτε θυμόμαστε πως ο άνθρωπος είναι αθεράπευτα δέσμιος προβλημάτων. 

Τα προβλήματα της αμαρτίας, του πόνου, του θανάτου διαρκώς μας αγκαλιάζουν. 

Πριν μερικά χρόνια ο κόσμος πίστευε πως η επιστήμη θα έδινε απάντηση και λύση σε όλα τα προβλήματα της ζωής. 

Σήμερα αυτή η αντίληψη παραχώρησε τη θέση της σε μιαν άλλη, γεμάτη απελπισία. 

Η ανθρωπότητα προχωρεί από τη μια κρίση στην άλλη και οι επιστήμονες ομολογούν, πως δεν έχουν τον τρόπο να αντιδράσουν. 

Το ανθρώπινο μυαλό τώρα δουλεύει καλύτερα και βοηθείται από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Ο άνθρωπος δεν άλλαξε, μα ούτε και τα βασικά προβλήματά του.

Δεν έχει βρει κάτι, που θα ξεριζώσει τις φυλετικές προκαταλήψεις από τις καρδιές, το μίσος, τα πάθη, τα δράματα.

Ο άνθρωπος έχει ένα σώμα, που μπορεί η επιστήμη να το διαθρέψει.

Έχει ακόμη έναν εγκέφαλο, που μπορεί η επιστήμη να τον μορφώσει.

Μα έχει ακόμη και μια ψυχή, που λαχταράει τον Θεό, και, αν δεν αντιμετωπίσουμε και αυτή την ανάγκη, ο άνθρωπος κινδυνεύει να αφανιστεί.

Μεγάλος αριθμός επιστημόνων έχει συνειδητοποιήσει σήμερα την αντίληψη, πως τα προβλήματα της ανθρωπότητας δεν θα μπορέσουν να λυθούν με μαθηματικές εξισώσεις ή με μηχανικούς τρόπους.

Η λύση όλων αυτών των προβλημάτων βρίσκεται στη χριστιανική πίστη και αυτή αποτελεί το μόνο καταφύγιο ύστερα από το τεχνολογικό αδιέξοδο, στο οποίο περιπέσαμε.

Ο Β. Μπράουν είπε πως «μόνο όταν ο Θεός κατοικήσει στις καρδιές των ανθρώπων, θα μπορέσει η ανθρωπότητα να αποφύγει την απειλή της διαστημικής εποχής μας».

Λόγια Ζωής

 
Σχολιάστε

Posted by στο Μαΐου 1, 2011 in Αταξινόμητα

 

ΓΕΡΟΝΤΙΣΑ ΓΑΒΡΗΛΙΑ είπε…


Τα πιο αγαπητα προσωπα μπορει να χρησιμοποιησει ο διαβολος για να μπερδεψει εκεινον που θελει να κανει έναν αγωνα για να βρεθει κοντα στο θεο

Το παιδι δεν ανοικει ουτε στο πατερα ουτε στη μητερα, ανοικει στο Θεό

Eιναι  κηδεμονια του πατερα και της μητερας, προς το παιδι, δεν είναι πραγματικα δικο

τους, γιατι είναι του θεου και δεν εχουν το δικαιωμα να το κανουν στο δικο τους το μοντελο

»ΘΕΛΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟ,ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ΚΥΡΙΕ …;»

Τα παιδια είναι όλα το ιδιο, εως τη στιγμη που θα ερθουν οι γονεις να τους βαλουν ορισμενα …συνορα.

Ετυχε μια φορα στη ζωη μου, να βγω εξω με ένα παιδακι,πολυς πλουσιας μητερας και πατερα,και κατεβεναμε το δρομακι και υστερα συναντησαμε ένα φτωχο παιδι και πηγα να δωσω κατι ,‘α! μη δινεται κυρια, σας παρακαλω, μη δινεται σ’αυτό το παιδι γιατι είναι κακο παιδι, γι’αυτό είναι ζητιανος»

Όταν μια μητερα, τολμησει να πει κατι τετοιο για ένα συνανθρωπο στο παιδακι της, διαστρευλωνει τη ψυχη του,εκεινη τη στιγμη πλαθει ένα παιδακι.

 

ΝΑ ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΚΗΔΕΜΟΝΙΑ

ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ Ο ΘΕΟΣ

ΚΑΙ ΝΑ ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ

ΤΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Ενας μικρος γεννιεται και μπορει να θελει να γινει χτιστης, όχι να τον κανεις και καλα δικηγορο

Τα παιδια μετα θελουν να αντιδρασουν, πανε να ξεσκλαβωθουν και γινoνται πιο μεγαλοι σκλαβοι

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ,

ΣΙΩΠΗ

ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ,

ΘΕΛΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΓΕΡΟΝΤΙΣΑς ΓΑΒΡΗΛΙΑς

 
Σχολιάστε

Posted by στο Απρίλιος 29, 2011 in Αταξινόμητα

 

ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ


Ήταν πολύ περήφανος για τον μοναχογιό του ο κύριος Μιχάλης ο Φαρμακοποιός ….

Καλός στα γράμματα από μικρός….φιλομαθής ,φιλόδοξος και υπάκουος …από μικρός …

Γι αυτό και δεν τα λυπήθηκε τα τόσα χρήματα που ξόδεψε για να τον σπουδάσει έξω …βλέπετε εκείνα τα χρόνια ήταν καλύτερα να σπουδάσει κανείς στο εξωτερικό …γι αυτό δεν νοιάστηκε …με όλη του την καρδιά κάθε μήνα του έστελνα τα ….χρειαζούμενα.

Και δεν λάθεψε …Ο γιός του τέλειωσε τις σπουδές του στην φαρμακευτική και επέστρεψε στην πατρίδα …με το πτυχίο στο χέρι …

Χαρά …δάκρυα ευτυχίας και ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Κύριο …

Αυτό το ευχαριστώ ήταν αλλιώτικο …κάθε μέρα έστρεφε τα μάτια του έστω και για λίγες στιγμές στην εικόνα του αγκαθοστεφανωμένου Χριστού ,αυτή που 30 χρόνια τώρα έστεκε πάνω από τον πάγκο του …μα τώρα το ένιωθε πιότερο από κάθε άλλη φορά αυτό το ευχαριστώ…. 

Μπορούσε τώρα να αποσυρθεί ο κ.Μιχάλης …και να περιμένει και άλλες χαρές ..ίσως και κανένα εγγονάκι ….

Το φαρμακείο του αυτό που έφτιαξε με πολύ μόχθο και λαχτάρα για προσφορά στους συνανθρώπους του ,θα το αναλάμβανε πλέον ο γιός του …-Μόνο μην ξεχάσεις τούτο παιδί μου …να νοιάζεσαι τον άλλον σαν τον εαυτό σου ..και τον φτωχό πάντα να τον διευκολύνεις …

-Εντάξει Πατέρα μόνο που θα κάνω κάποιες αλλαγές στο Φαρμακείο έχω κάποιες ιδέες να το κάνουμε πιο σύγχρονο ..

Ό,τι εσύ κρίνεις σωστό γιέ μου αυτό να κάνεις ..δικό σου είναι τώρα ,εσύ αποφασίζεις …

Έτσι και έγινε …

Μια καινούρια φωτεινή επιγραφή παραγγέλθηκε …καινούρια ράφια …καινούριο γραφείο και μια αναπαυτική δερμάτινη πολυθρόνα ..για τις διανυκτερεύσεις …

Μια χαρούμενη αναστάτωση επικρατούσε στο Φαρμακείο…

Πολύτιμος βοηθός του νέου της ιστορίας μας ,ο Ανέστης ..

Από μικρό παιδί τον είχε πάρει ο πατέρας του βοηθό στο φαρμακείο ..είχε μάθει καλά την δουλειά και πολλές φορές τον άφηνε στο πόδι του …αλλά και πόσο τον ξεκούραζε έχοντας αναλάβει όλες τις εξωτερικές δουλειές …αποθήκες ,ταμεία, φάρμακα σε ηλικιωμένους κατ΄οίκον ….πάντα χαμογελαστός και πρόθυμος …

-Ανέστη μόλις τελειώσεις με τα ράφια θέλω να κάνεις ακόμα μια δουλειά

…Αυτήν την εικόνα του Χριστού

σε παρακαλώ ξεκρέμασέ την …

και βάλε στην θέση της αυτόν εκεί τον πίνακα

που έφερα από την Ρώμη …

Σάστισε ο βοηθός …

Μα κύριε Δημήτρη αυτήν την εικόνα ο πατέρας σας την έχει εκεί 30 χρόνια …θα στενοχωρηθεί …

Ο πατέρας δεν έχει πρόβλημα ..άλλωστε τον άκουσες ..είπε να κάνω ό,τι εγώ κρίνω σωστό …

Λοιπόν αυτά είναι ξεπερασμένα Ανέστη ..είπαμε θα το κάνουμε σύγχρονο τα φαρμακείο …αυτά ήταν για πρίν 30 χρόνια ..αστεία θα λέμε ;;;τώρα ο κόσμος έχει προχωρήσει ..καλά εσύ που ζείς ;; δεν το βλέπεις πως αλλάξαμε:;;

Δεν είπε τίποτα ο βοηθός …

Ανέβηκε στην σκάλα και με τρεμάμενα χέρια έκανε αυτό που πρόσταξε το νέο αφεντικό …

Πού να την βάλω ;;ψέλλισε….

-Βάλ την εκεί στο κάτω συρτάρι που δεν το χρησιμοποιούμε ….

Έτσι και έγινε .

Όλα λοιπόν άλλαξαν ..έγιναν μοντέρνα …

-Λοιπόν πατέρα πως σου φαίνεται ;;Αγνώριστο δεν έγινε;;

-Ναι γιέ μου είπε ευτυχισμένος ο πατέρας μπαίνοντας στο φαρμακείο ..και θέλησε πάλι να ευχαριστήσει Εκείνον για όλα ..όπως πάντα το συνήθιζε …Μα δεν τον βρήκε στην θέση του …

Ένα μελαγχολικό χαμόγελο ζωγραφίστηκε στο πρόσωπό του μα μόνο ο Ανέστης το κατάλαβε …

Δεν μίλησε ..δεν είπε κουβέντα ..βρήκε μια καλή πρόφαση και έφυγε πικραμένος για το σπίτι ..εκεί τουλάχιστον το εικονοστάσι του θα του απάλυνε για λίγο τον πόνο …

Κύλησε ο καιρός ..

Το φαρμακείο δούλευε καλά και η πελατεία είχε αυξηθεί αρκετά …

Μόνο κάτι τον στενοχωρούσε τον Δημήτρη ..ο πατέρας του σπάνια ερχόταν ..όλο κάποια δικαιολογία έβρισκε και δεν ερχόταν ..

-Σε ζητούν οι παλιοί σου πελάτες πατέρα ..του έλεγε ο Δημήτρης προσπαθώντας να τον κάνει να έρχεται …

-Έχουν εσένα τώρα ..απαντούσε ο κυρ.Μιχάλης με εκείνο το γνωστό πικρό χαμόγελο που μόνο ο Ανέστης μπορούσε να καταλάβει το τί το γεννούσε … ….

-Διανυκτέρευση σήμερα Ανέστη ..πήγαινε σπίτι σου θα μείνω εγώ …είπε ο Δημήτρης και κάθισε στην αναπαυτική του πολυθρόνα αφού πρώτα κλείδωσε την πόρτα …

Έκλεισε για λίγο τα μάτια και προσπάθησε να ξεκουραστεί από τον φόρτο της ημέρας …

Αποκοιμήθηκε και μόνο ένας παρατεταμένος χτύπος τον ξύπνησε κάπως απότομα

Ήταν ένα μικρό κορίτσι ..δε θα ταν πάνω από 12 χρονών ..ήταν αναστατωμένη τα μάτια της κλαμένα και μιλούσε βιαστικά ….

Γρήγορα κύριε ..η μητέρα μου ..πρέπει να της φτιάξετε αυτό το φάρμακο …να η συνταγή …μόνο βιαστείτε …

-Ηρέμισε κορίτσι μου ..θα κάνω όσο πιο γρήγορα μπορώ ……

-Να ορίστε …έτοιμο

– Αφήνω τα χρήματα και τρέχω είπε το κορίτσι ….

-Τα ρέστα σου …μόλις που πρόλαβε να πεί ο Δημήτρης μα το κορίτσι είχε εξαφανιστεί ….

-Τι ήταν κι αυτό… σκέφτηκε κλειδώνοντας την πόρτα ..ευτυχώς που δεν ήταν ο Ανέστης …ήταν δύσκολη η συνταγή ….

Στην σκέψη αυτήν πάγωσε και σχεδόν τρέχοντας πήγε στο εργαστήριο….η αναπνοή του κόπηκε μόλις συνειδητοποίησε ..το λάθος του ….

Δεν είχε χρησιμοποιήσει το σωστό μπουκάλι …και είχε ρίξει …αλλοίμονο ….δηλητήριο στο φάρμακο ..

Βγήκε έξω φωνάζοντας …έτρεξε απεγνωσμένα μήπως και έβρισκε το κοριτσάκι …μα τίποτα ..

Ήταν καταδικασμένος ..πάνε τα όνειρά του για την ζωή το φαρμακείο ..τώρα μια εφιαλτική σκέψη κυριαρχούσε …φόνος εξ αμελείας …φυλακή …απόγνωση …    

  -Χριστέ μου …   είπε και ένιωσε μεγάλη έκπληξη σε αυτήν την φράση …  Δεν θυμόταν ποτέ να την είχε ξαναξεστομίσει ….

Θυμήθηκε τότε το …κάτω συρτάρι …

Σε λίγο αυτός ο ..σύγχρονος επιστήμων με τις φρέσκιες ιδέες και τα μεγαλεπίβολα σχέδια μιλούσε σε μια εικόνα ..

-Χριστέ μου ..κάνε ένα θαύμα σε παρακαλώ ..και εγώ θα σε πιστέψω ….απόδειξέ μου ότι υπάρχεις …σε ικετεύω … 

Έμεινε εκεί να κοιτά Εκείνον και προσμένοντας …απάντηση ..

Τρόμαξε όταν απότομα η πόρτα άνοιξε …ήταν πάλι το κοριτσάκι πιο αναστατωμένο από πρίν και κλαίγοντας ασταμάτητα τώρα …

-Τι …τι ..συνέβη ρώτησε τρέμοντας ο Δημήτρης ..το…το….πήρε η Μητέρα σου το φάρμακο ;;;….

-Όχι κύριε …δεν το πήρε …εκεί που έτρεχα να της το πάω ..σκόνταψα χωρία να καταλάβω το πώς και έπεσα ..το μπουκαλάκι μου έσπασε …και άλλα χρήματα δεν έχω …φτιάξτε μου ένα καινούριο και θα σας τα φέρω αύριο …σας το υπόσχομαι ….

Κορίτσι μου αν ήξερες τι ήταν αυτό που μου είπες ….

Δεν θέλω χρήματα ..περίμενε στο φτιάχνω αμέσως… και στρέφοντας το βλέμμα του σε Εκείνον είπε και αυτός νοερά για πρώτη φορά στην ζωή του ένα Eυχαριστώ στην αγαπημένη εικόνα του πατέρα του ….  …..

-Πατέρα σε περιμένω σήμερα σου έχω μια έκπληξη …..δεν δέχομαι κουβέντα ..να πάρε και τον Ανέστη …

-Ναι κύριε Μιχάλη πρέπει να ρθείτε σήμερα ….σας περιμένουμε ….οπωσδήποτε πρέπει να ρθείτε ….εγώ σας παρακαλώ …..

Πικρό χαμόγελο δεν ξαναζωγραφίστηκε στο πρόσωπο του πατέρα..

Πλέον δεν περνούσε μέρα χωρίς να περάσει από το Φαρμακείο . Και πάντα μπαίνοντας …έλεγε το μεγάλο του ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ κοιτάζοντας με λαχτάρα πάνω από τον αγαπημένο του πάγκο …..

Ο γιός του είχε κάνει τόσες αλλαγές ….μα άλλη μια τώρα τελευταία τον έκανε πιο ευτυχισμένο από ποτέ …ένα μικρό καντηλάκι φώτιζε πλέον ακοίμητο το άκρως ταπεινό και αγκαθοστεφανωμένο πρόσωπο του Χριστού ….

Εκείνου που πάντα έχει το φάρμακο για όλες τις ψυχές …

………………………………………………………………………………………………………………………………………….

(αληθινό περιστατικό από προφορική διήγηση του μακαριστού και πρώτου Μητροπολίτη Νικαίας +π.Γεωργίου Παυλίδη ./Τα ονόματα δεν είναι τα αληθινά /Διασκευή :Φιλαγιορείτης/ΕΝ ΤΩ ΦΩΤΙ ΣΟΥ ΟΨΟΜΕΘΑ ΦΩΣ/ από ραδιοφωνική αφήγηση της υπέροχης και αγαπημένης μας παραμυθούς και συγγραφέως κ.Γαλάτειας Γρηγοριάδου Σουρέλη /Εκπομπή :Κουβεντούλες με την Γαλάτεια /Πειρ.Εκκλησία 91,2 fm )

ΠΗΓΗ: http://sotiriapsixis.blogspot.com/2011/04/blog-post_13.html

 
Σχολιάστε

Posted by στο Απρίλιος 15, 2011 in Αταξινόμητα