RSS

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΝΗΜΕΝΟΙ ΜΕΤΑΞΥ 1950–1975

18 Φεβ.



ΑΛΗΘΕΙΑ…;…ΠΩΣ ΜΕΓΑΛΩΣΑΜΕ;

 

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε.
Ήμασταν
μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας.
Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο
ώρες
μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να
μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι
περνούσαν με την αναμονή..


Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.. Εμείς
ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους.. Κάναμε
ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε
από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα,
ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά.. Ανεβαίναμε
στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε
μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από μέταλλο και
είχαν κοφτερές γωνίες.


Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια.
Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε
κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι
είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα.
Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση…

Βγαίναμε
από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε
στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους.

Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα
κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει
τους «υπεύθυνους».
Άνοιγαν κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα.
Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή
μερικά ράμματα.. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός
σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να
το ξεπερνάμε.


Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι.
Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν
μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν
έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες
μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι..

Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια,
βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε
φίλους.. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε..


Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα,

απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε
κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα… μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία.
Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε
παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα.. Χάσαμε

χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου.
Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι
έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με
αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι κα ι δεν υπήρχαν
ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.


Πηγαίναμε
με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους
φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από
τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς
κανέναν υπεύθυνο!
Πώς τα καταφέραμε;

Στα
σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε
να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές
όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ
για να περάσουν όλοι…
Τι φρίκη!

Κάναμε
διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην
παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς
μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ..
Φτιάχναμε όμως φανταστικά
κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε
τα κορίτσια κυνηγώντας τα, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room
και γράφοντας ; ) : D : P

Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε.
Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»… συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί….


πηγη:Αγνώστου ταυτότητας μέχρι στιγμής.
           Τον/Την ευχαριστούμε για το ταξίδι…

 
11 σχόλια

Posted by στο Φεβρουαρίου 18, 2010 in ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

 

11 responses to “ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΝΗΜΕΝΟΙ ΜΕΤΑΞΥ 1950–1975

  1. Αλήτισσα

    Φεβρουαρίου 18, 2010 at 10:42

    ΔΕΝ ΘΑ ΔΟΥΛΕΨΩ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΒΛΕΠΩ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ!!!ΤΙ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙΣ ΒΡΕ ΕΙΡΗΝΑΚΙ!!! ΦΙΛΙΑ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ!!!

     
  2. andromachi

    Φεβρουαρίου 18, 2010 at 12:23

    Ναι, Ειρηνη μου ετσι ακριβως ηταν τα πραγματα. Απο καθαρη τυχη επιβιωσαμε.Και κατι αλλο.Απο ψυχολογια ποιος ηξερε τοτε?Ποιος ασχολιοταν με τις παιδικες ψυχουλες????

     
  3. Ντόρα

    Φεβρουαρίου 18, 2010 at 12:33

    Ειχα τη τυχη να μεγαλωσω σαν ενα υγιης παιδι και ειμαι πολυ περηφανη γι αυτο!Τωρα καθομαι και διηγουμαι στο γιο μου αυτα τα υπεροχα παιδικα χρονια και τον παροτρυνω διαρκως να ζησει τη καθε στιγμη του σαν ενα ανεμελο παιδι.Αυτα βεβαια που να καταλαβουν…οταν σαββατα και Κυριακες τα πριζουμε με ιδιαιτερα..(εξ αναγκης).Ειχαμε εμεις Γαλλικα στο Δημοτικο;Τελως παντων..η σημερινη γεννια δυστυχως μεγαλωνουν χωρις να καν να το καταλαβουν.την καλημερα μου.

     
  4. Georgia

    Φεβρουαρίου 18, 2010 at 14:15

    Δυσκολα χρονια αλλα ….εχουν χαραχτει βαθια στη μνημη μας..αυτη η αισθηση της ελευθεριας που μας προσφεραν οι αλανεςτραγικη αντιθεση με τους παιδοτοπους σημερα……… αχ Ντοριτσα μου τι μου θυμησες τωρα…..εκεινα τα κυριακατικα ρουχα μου ειχαν γινει εφιαλτης….καλημερα σε ολους!!

     
  5. thalia

    Φεβρουαρίου 18, 2010 at 14:45

    Ετσι όπως τα λες Ειρήνη μου………..Εγώ μάλιστα, που ήμουνα το μεγαλύτερο παιδί από τα αδέλφια μου,φρόντιζα τα υπόλοιπα, όταν η μαμά έλειπε σε αγροτικές δουλειές.Ωριμάσαμε στην πράξη.-Τα ομαδικά παιχνίδια στις αλάνες, οι διαφωνίες μας,η αντιμετώπιση των όποιων ατυχημάτων μας,με δική μας πρωτοβουλία ,μας έκανε από μικρά ,δυνατούς ανθρώπους στο σώμα και στην ψυχή.Βέβαια θα πρέπει να τονίσω ,την απουσία των σημερινών κινδύνων και την μεταξ,υ των ανθρώπων αλληλεγγύη.Χρόνια δύσκολα -χρόνια στέρησης μα…………….χρόνια ΖΕΣΤΑ……..

     
  6. lampis

    Φεβρουαρίου 18, 2010 at 19:13

    Μπράβο Ειρήνη! Πολύ όμορφες αναμνήσεις καλό βράδυ!

     
  7. ΜΑΡΙΑ.ZK

    Φεβρουαρίου 18, 2010 at 23:43

    ΕΙΡΗΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΤΣΙ ΜΕΓΑΛΩΣΑΜΕ .ΕΙΝΑΙ ΦΟΒΕΡΟ .ΠΟΣΟ ΟΜΟΡΦΑ ΗΤΑΝ ΑΓΝΑ ΚΑΙ ΗΡΕΜΑ

     
  8. ΕΙΡΗΝΗ

    Φεβρουαρίου 19, 2010 at 10:57

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!ΤΙ ΕΓΙΝΕ;…ΣΑΣ ΓΥΡΙΣΑ ΟΛΟΥΣ ΠΙΣΩ;…ΕΤΣΙ….ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ………..

     
  9. KRITI

    Φεβρουαρίου 19, 2010 at 15:01

    Ema etrexe sta gonata ma den mas piana ponoiminan simadia pedika pou den ta svinoun xronoi Afiste ta kopelia sas ta gonata ki as spasoun Ke min tous stronete xalia efkola na perasoun Ta dixos kopo de mpori kanis na extimisi Ke sa nti ega apou tsina to gala tha sou xisi

     
  10. ΕΙΡΗΝΗ

    Φεβρουαρίου 19, 2010 at 22:23

    ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΟΛΟΙ ΣΑΣ!!!!ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΒΡΑΔΥ!!!!!!

     
  11. rodoula

    Φεβρουαρίου 20, 2010 at 20:06

    ΡΗΝΙΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΥΠΕΡΟΧΑ ΞΕΓΝΟΙΑΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΙΕΣ ΚΑΙ ΑΓΧΟΣ. ΠΩΣ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ ΝΑ ΧΑΛΑΣΟΥΜΕ ΤΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΣΕ ΕΝΕ ΚΛΟΥΒΙ ΚΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΟΘΟΝΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ Ο ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΑΛΛΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟ? ΔΕΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΟΜΑΙ ΟΜΩΣ ΟΧΙ ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΙΣΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΕΧΕΙ Ο ΘΕΟΣ !!!!!!! ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!!!!!

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: