RSS

ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ: οι αγνοημένοι της διπλανής πόρτας

06 Νοέ.

Οι εποχές που οι κοινωνίες απέρριπταν τα άτομα με
αναπηρίες και υιοθετούσαν τις πιο απάνθρωπες συμπεριφορές απέναντί τους
έχουν βέβαια παρέλθει.  Τώρα πλέον έχει γίνει ευρύτατα αποδεκτό από
όλους (διεθνείς οργανισμούς, κυβερνήσεις, κοινωνικούς φορείς κ.α.) ότι
τα άτομα αυτά έχουν ίσα δικαιώματα και ίδιες υποχρεώσεις (όταν μπορούν
να τις εκπληρώσουν) με όλους τους άλλους και ο βαθμός που διασφαλίζεται
αυτή η θεμελιώδης αρχή δείχνει και το πολιτιστικό επίπεδο που βρίσκεται
κάθε χώρα.  Η αναγνώριση των δικαιωμάτων των ατόμων με ειδικές ανάγκες
(ΑΜΕΑ) είναι αδιαπραγμάτευτο συνταγματικό δικαίωμα κάθε πολιτισμένης κοινωνίας
Αυτά σαν διακηρυγμένες αρχές διότι η εφαρμογή τους προχώρησε με
διαφορετικό βηματισμό σε κάθε χώρα και μπροστά στα τρέχοντα κοινωνικά
προβλήματα η ευαισθησία απέναντι στα AMEA αποδείχθηκε εξαιρετικά μειωμένη.

Στην Ελλάδα μέχρι τον 19ο αιώνα δεν υπήρξε κανένα ενδιαφέρον για τα άτομα με αναπηρίες και μόλις τον 20ο
αιώνα ιδρύονται τα πρώτα ειδικά ιδρύματα και σχολεία (Οίκος Τυφλών,
Εθνικό Ίδρυμα Κωφαλάλων κ.α.) και νομοθετείται η ειδική αγωγή      (Ν
4397/29).   Πιο σημαντικά βήματα σημειώνονται από τη δεκαετία του 1970
και μετά τα οποία όμως κυρίως περιορίζονται στην ψήφιση νόμων που
συντάσσονται βιαστικά με προχειρότητα και μένουν κατά βάση ανεφάρμοστοι
διότι δεν συνοδεύονται από τους αντίστοιχους οικονομικούς πόρους που θα
βοηθήσουν να γίνουν πράξη όσα διακηρύσσονται νομοθετικά.  Με πολύ
αργούς ρυθμούς δημιουργούνται ελάχιστα ιδρύματα που κατά κανόνα
λειτουργούν με ελλιπή έως απαράδεκτο τρόπο και η καθυστέρηση στον τομέα
αυτό με τις αναπτυγμένες Ευρωπαϊκές χώρες γίνεται όλο και μεγαλύτερη. 
Το κενό που δημιουργεί η έλλειψη ουσιαστικού ενδιαφέροντος από την
Πολιτεία καλούνται να καλύψουν αφ’ ενός σύλλογοι ή ομάδες γονέων με
αξιέπαινες προσπάθειες περιορισμένης όμως αποτελεσματικότητας λόγω των
τεράστιων αντικειμενικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουν (οικονομικά
προβλήματα, έλλειψη υποδομής, περιορισμένη κρατική συμπαράσταση κ.τ.λ.)
και αφ’ ετέρου κερδοσκοπικές ιδιωτικές επιχειρήσεις  που με υψηλά
δίδακτρα παρέχουν, σ’ όσους μπορούν ν’ ανταποκριθούν (συμμετέχουν και
τα ασφαλιστικά ταμεία μετά από σχετική νομοθετική ρύθμιση), κατά
πλειονότητα αμφισβητούμενης αξίας υπηρεσίες χωρίς να υπόκεινται σε
ουσιαστικό έλεγχο από τους αρμόδιους φορείς της πολιτείας.

Στον τομέα της ειδικής εκπαίδευσης τα τελευταία
χρόνια γίνεται προσπάθεια να ενταχθούν τα εκπαιδεύσιμα παιδιά  με
ειδικές ανάγκες στα κανονικά σχολεία χωρίς ακόμα να υπάρχει η κατάλληλη
υποδομή (παράλληλη στήριξη από ειδικούς δασκάλους, μεταφορά κ.τ.λ.) που
να δίνει στην πραγματικότητα ίσες ευκαιρίες στα άτομα αυτά να ξεπερνούν
τις μαθησιακές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν.  Δυστυχώς και ο πρόσφατος
νόμος του Υπουργείου Παιδείας (Ν 3699/08) παρά τις μεγαλόστομες αλλαγές
που εισηγείται, κινείται στην ίδια λογική βιασύνης και προχειρότητας
των προηγούμενων νόμων υπηρετώντας κυρίως το γνωστό από δεκαετίες
εμπόριο ελπίδας στα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους.

Μ’ αυτά τα δεδομένα, όπως είναι φυσικό, τα
προβλήματα που βιώνουν καθημερινά τα ΑΜΕΑ, οι οικογένειές τους και όσοι
εργάζονται στο χώρο της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, γίνονται όλο
και πιο πιεστικά και το χάσμα στον τομέα αυτό από τις αναπτυγμένες
κοινωνίες μεγαλώνει αντί να μειώνεται.

του Γιώργου Μήλλα


 

 
7 σχόλια

Posted by στο Νοεμβρίου 6, 2009 in ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ

 

7 responses to “ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ: οι αγνοημένοι της διπλανής πόρτας

  1. Τσουκνιδιτσα

    Νοεμβρίου 6, 2009 at 10:20

    Kαλημέρα Ειρήνη…Μπραβο σου γι αυτη την καταχωρηση!!!

     
  2. ΕΙΡΗΝΗ

    Νοεμβρίου 6, 2009 at 10:40

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ!Δυστυχως ολοι μας παρακολουθουμε ολες αυτες τις καταστασεις απο μακρια.Δεν το ζουμε, αρα δεν μας αγγιζει.Παντα ολα τα ασχημα ειναι για τους αλλους, ποτε για μας.Μια παροιμια ομως λεει…Οταν καιγεται το σπιτι του γειτονα, κινδινευει να παρει φωτια και το δικο σου.Ας αλλαξουμε πλεον τροπο σκεψης, ας βγαλουμε τις παροπηδες και να γυρισουμε το βλεμα μας να δει το διπλανο μας γιατι ΥΠΑΡΧΕΙ και ισως ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ.

     
  3. yannidakis

    Νοεμβρίου 6, 2009 at 11:42

    ειχα μια εμπειρια την οποια εζησα απο κοντα. δεν ηταν στην οικογενεια μου αλλα στο στενο φιλικο περιβαλλον και ηταν για μενα το εναυσμα να μελετησω τους ανθρωπους αυτους, οχι με βαση το τι μπορουν να κανουν δεδομενων των περιορισμων στης αναπηριας τους, αλλα με βαση την ψυχολογια τους και τα σταδια που περνουν ωσπου να συμφιλιωθουν με την ιδεα της αιωνιας αναπηριας τους. Εκανες πολυ καλα που το εθιξες :[

     
  4. KRITI

    Νοεμβρίου 6, 2009 at 11:52

    Tha prepi na to niosoume pos avrio mporoume stin diskoli anapiriki karekla na vrethoume.

     
  5. Γιώργης

    Νοεμβρίου 6, 2009 at 12:08

    TO MONO που χρειάζονται αυτοί οι άνθρωποι είναι λίγη αγάπη από την οποία αντλούν την ΔΥΝΑΜΗ.Αυτή η αγάπη είναι από συγγενείς, φίλους, γνωστούς και αγνώστους μα αυτή που χρειάζονται περισσότερο είναι η αγάπη από το κράτος και τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει αρκετά βήματα, αν και μένουν πολλές περιοχές στις οποίες δεν έχουν συμβεί τα απαραίτητα.Από τον καθένα ξεχωριστά από μας μπορούν να λάβουν ένα μικρό χέρι βοηθείας για να περάσουν απέναντι από το ποτάμι το οποίο μπορεί να είναι μία σκάλα, ένας δρόμος ή ένα οποιοδήποτε εμπόδιο.Καλημέρα καλή μου.

     
  6. ΕΙΡΗΝΗ

    Νοεμβρίου 6, 2009 at 22:30

    ΠΑΙΔΙΑ…ΜΙΑ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ,ΟΜΟΡΦΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ!!!!!

     
  7. Maria

    Νοεμβρίου 6, 2009 at 23:49

    Άτομα με ξεχωριστές ιδιαιτερότητες έτσι τους χαρακτηρίζω όλους εκείνους τους ανθρώπους που είναι σαφώς πιο έξυπνοι και σοφοί από εμάς τους κοινούς και "υγιής σωματικά και πνευματικά" …Κανένα κοινωνικό κράτος και ειδικά εδώ στην Ελλάδα, δεν τους βλέπει σαν μια ομάδα με ιδιαιτερότητες. Αν αναλογιστούμε ότι μόνο τα τελευταία χρόνια στις εγκυκλιους τους αποκαλουν άτομα με ειδικές ανάγκες, ενώ στους παλαιότερους νόμους τα ατομα αυτά τα αποκαλούσαν με τον τίτλο "καθυστερημένα" ….έχουν γίνει βήματα δε λέω, έχει αλλάξει ο τίτλος τους, κάνουν προσπάθειες για ένα σχολείο για όλους όπως γίνεται στην Ευρώπη. Ομως εδώ έχουμε αρκετες ελλείψεις …. από πλευράς σχολείων τα σχολεία τα κανονικά πρέπει να διαμορφωθούν στις ανάγκες των ατόμων αυτών, να γίνουν οι κατάλληλες υποδομές, να μπουν εκπαιδευτικοί ειδικής αγωγής στα σχολεία, κοινωνικοί λειτουργοί, λογοθεραπευτές, ψυχολόγοι..και το σημαντικό τουλάχιστον δυο εκπαιδευτικοί στην τάξη. Αν όχι περισσότεροι γιατί εξαρτάται και τι άτομα θα έχεις…και από ποιες ειδικές ομάδες.Αν για παράδειγμα έχεις αυτιστικά παιδιά πάνω απο δυο, αυτά τα παιδιά χρήζουν ειδιαίτερη μεταχείριση, και θέλουν εναν εκπαιδευτικό ανά άτομο.Για να γινουν αυτά θα πρέπει να έχουμε τον ακριβή αριθμό των παιδιων με αυτές τις ιδιαιτεροτητες. Που από ένα σεμινάριο που παρακολουθώ, μας έγινε γνωστό ότι τέτοιες πληροφορίες για το πόσα παιδιά απασχολούνται στα ειδικά σχολεία που υπαρχουν τώρα στην Ελλαδα δεν μπορούν να έχουν ακριβή εικόνα. Αν δεν έχεις μια κοινή βάση δεδομένων να καταγράψεις τα προβλήματα τις ανάγκες δεν μπορείς να βάλεις τα παιδιά όλα σε ένα σχολείο … Από την πλευρά μας εμείς οι καθηγητές έχουμε την ανάγκη και επιθυμια – οσοι ενδιαφερόμαστε- να εκπαιδευτούμε και το κάνουμε(με δικό μας κόστος που φτάνει τις 2000 ευρω και όχι οτι μας εκπαιδευει το Υπουργείο Παιδείας δωρεάν)… μπαίνουμε στην διαδικασία να γνωρίσουμε αυτές τις ιδιαίτερες και ευαίσθητες ψυχούλες. Εκπαιδευόμαστε για το πως θα κάνουμε το μάθημα, ποια θα πρέπει να είναι η στάση μας απέναντι τους.Θα σας αναφέρω ένα παράδειγμα μια οικογενεια κάπου σε ένα χωριο στην Κρήτη έχει ένα άτομο με ειδικές ιδιαιτερότητες ειναι αυτιστικό και συνάμα πάσχει αν θυμάμαι καλά από μυοπάθεια.. το παιδί αδυνατεί να πάει στο ειδικό σχολείο, η οικογένεια ξέρει οτι το παιδί τους κάποια στιγμή δεν θα υπάρχει στη ζωή και προσπαθούν και έχουν απευθυνθεί σε εκπαιδευτικούς από τα ειδικά σχολεία της περιοχής τους να φερουν καθηγητή να του κάνει τα μαθήματα του σχολείου, γιατί θέλουν να μορφωθεί το παιδί τους, να μάθει κάποιες βασικές γνώσεις έστω και κανένας εκπαιδευτικος δε δέχεται να πάει στο χωριο του μικρού παιδιου για να το βοηθάει κάποιες ώρες με τα μαθήματά του… Αυτά ειχα να σας πω, και τα σχόλια δικά σας.ειναι ενα θεμα αρκετά μεγάλο και θέλει πολλές ώρες για να αναλύσουμε τα άτομα αυτά ίσως σε άλλες καταχωρήσεις σου Ειρηνη ίσως και σε δικές μου μου έχω σκοπό να ανεβάσω κάτι άλλο πάνω σε αυτό το μεγάλο θέμα…

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: