RSS

ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΡΕΧΟΥΜΕ…ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΓΥΡΩ ΜΑΣ??

23 Ιολ.

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!!!!

Η ΤΖΑΓΚΟΥΑΡ ΚΑΙ ΤΟ ΤΟΥΒΛΟ.

Ένα νεαρό και επιτυχημένο στέλεχος εταιρείας, οδηγούσε τη
νέα του τζάγκουαρ κάπως γρήγορα σε μία γειτονιά όχι και τόσο καλόφημη. Πρόσεχε
μην τυχόν κανένα παιδάκι ξεπροβάλει απότομα ανάμεσα από τα παρκαρισμένα
αυτοκίνητα. Κάποια στιγμή πιστεύοντας πως είδε κάτι να κινείται επιβράδυνε,
αντί όμως να εμφανιστεί κάποιο παιδάκι, ένα τούβλο χτύπησε με δύναμη την πλαϊνή
πόρτα της τζάγκουάρ του. Φρέναρε απότομα και κάνοντας όπισθεν κατευθύνθηκε στο
σημείο που το τούβλο είχε ριχτεί.




Φανερά θυμωμένος πετάχτηκε έξω από το αυτοκίνητό του, κι έπιασε ένα παιδί που
βρήκε κοντά του, το έσπρωξε και το ακούμπησε με την πλάτη σε ένα παρκαρισμένο
αυτοκίνητο, φωνάζοντας: «Γιατί το έκανες αυτό και ποιος είσαι; Τι νομίζεις ότι
κάνεις; Αυτό είναι ένα καινούριο αυτοκίνητο και το τούβλο που πέταξες του έκανε
μια πολύ ακριβή ζημιά! Γιατί το έκανες»;



Το νεαρό αγόρι απολογητικά του είπε: «Αας παρακαλώ κύριε, σας παρακαλώ, ζητώ
συγνώμη, αλλά δεν ήξερα τι άλλο να κάνω! Πέταξα το τούβλο γιατί κανένας δεν
σταματούσε.» Με δάκρυα να κυλάνε στο πρόσωπό του και στο σαγόνι του, το αγοράκι
έδειξε πίσω από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. «Είναι ο αδερφός μου» είπε «Το
αναπηρικό του καροτσάκι αναποδογύρισε στο πεζοδρόμιο, έπεσε απ’ το καροτσάκι κι
εγώ δεν μπορώ να τον σηκώσω».


Το αγόρι ζήτησε από τον νεαρό «Θα μπορούσατε σας παρακαλώ να με βοηθήσετε να
τον βάλουμε πίσω στο αναπηρικό του καροτσάκι; Είναι χτυπημένος και είναι πολύ
βαρύς για να τον σηκώσω μόνος μου».



Ο οδηγός εμβρόντητος, προσπάθησε να συνέλθει, σήκωσε γρήγορα το ανάπηρο αγόρι
και το καροτσάκι του, έπειτα πήρε ένα χαρτομάντιλο και περιποιήθηκε πρόχειρα
τις πληγές του αγοριού. Με μια ματιά που του έριξε κατάλαβε πως τα τραύματα του
παιδιού ήταν επιφανειακά κι όλα θα πήγαιναν καλά.



«Σε ευχαριστώ, ο Θεός να σε ευλογεί» είπε το ευγνώμων αγοράκι στον ξένο. Ο
οδηγός ταραγμένος ακόμη, απλά κοιτούσε το αγοράκι να σπρώχνει το καροτσάκι με
τον αδερφό του πάνω στο πεζοδρόμιο πηγαίνοντας για το σπίτι τους.



Γύρισε προς τη τζάγκουάρ του αργά. Η ζημιά στο αυτοκίνητο ήταν εμφανέστατη αλλά
ο νεαρός ποτέ δεν μπήκε στην διαδικασία να την επιδιορθώσει. Άφησε τη ζημιά να
υπάρχει για να του θυμίζει το μήνυμα:


«Μην ζεις τη ζωή σου τόσο γρήγορα έτσι ώστε να
αναγκάζεις τον άλλον να σου πετάξει ένα τούβλο για να τραβήξει την προσοχή σου»




Ο θεός ψιθυρίζει στις ψυχές μας και μιλά στις καρδιές μας. Μερικές φορές όταν
δεν έχουμε χρόνο να ακούσουμε, είναι αναγκασμένος να μας πετάξει ένα τούβλο.
Είναι επιλογή μας να ακούμε ή όχι.



Σκέψη της ημέρας:


– Αν ο Θεός ήταν ψυγείο, η φωτογραφία σου θα ήταν πάνω του.


– Αν ο Θεός είχε πορτοφόλι, η φωτογραφία σου θα ήταν μέσα σε αυτό.


– Σου στέλνει λουλούδια κάθε άνοιξη.


– Σου στέλνει μία ανατολή κάθε πρωί. Τελικά είναι τρελός μαζί σου!



Ο Θεός δεν υποσχέθηκε μέρες χωρίς πόνο, γέλιο χωρίς θλίψη, ήλιο χωρίς βροχή,
αλλά υποσχέθηκε δύναμη για κάθε μέρα, ανακούφιση στα δάκρια και φως για τον
δρόμο.


Αν ο Θεός στο φέρει, θα σε βοηθήσει και να το
φέρεις εις πέρας…

…Στασου λιγο…και ακου…

Advertisements
 
7 Σχόλια

Posted by στο Ιουλίου 23, 2009 in ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

 

7 responses to “ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΡΕΧΟΥΜΕ…ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΓΥΡΩ ΜΑΣ??

  1. Ντόρα

    Ιουλίου 23, 2009 at 10:15

    καλημερα Ειρηνη μου..πολυ ανθρωπινη η ιστορια σου..μακαρι να τον ακουμε χωρις να πεφτει καμια τουβλια..

     
  2. ΓΕΩΡΓΙΑ

    Ιουλίου 23, 2009 at 12:03

    καλημερα Ειρηνη…….Στασου λιγο…και ακου..

     
  3. PENNY

    Ιουλίου 23, 2009 at 12:47

    υπεροχη ιστορια….δυστυχως δεν καθομαστε να ακουσουμε….ολοι μας….και γι\’αυτο τα τουβλα πεφτουν βροχη…και μετα λεμε μα αν υπαρχει Θεος γτ γινονται ολα αυτα? :)))))καλημερα Ειρηνη μου!

     
  4. KRITI

    Ιουλίου 23, 2009 at 16:33

    To omorfo paradigma pou ferni to rinio mas as ma se gini mathima emas ke ton pedion mas

     
  5. ΕΙΡΗΝΗ

    Ιουλίου 23, 2009 at 21:05

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΑΤΕΝτορα-δυστυχως δεν μαθαινουμε και οι τουβλιες ερχονται συνεχωςΓΕΩΡΓΙΑ.Γ-το\’πιασεςΔΕΣΠΟΙΝΑ-ειναι πιο ευκολο να τα ριχνουμε στο θεο, βγαζουμε ετσι τις ευθηνεσ απο πανω μαςKRITIagapimeni-τι να σου πω εσενα ειχες δεν ειχες την εβγαλες τη μαντιναδα. ξερεις ποσα χρονια εχουνε να με πουνε ρηνιω?ειμουνα νια και γερασα

     
  6. KRITI

    Ιουλίου 24, 2009 at 03:58

    erinierinoulaeriniarinouligerinikalimera. den sou apantisa extes giati ixa parea omos stin ali volita erxounte ta orea

     
  7. antony

    Ιουλίου 27, 2009 at 19:26

    υποσχέθηκε δύναμη για κάθε μέρα, ανακούφιση στα δάκρια και φως για τον δρόμο..Και μην τον θυμώμαστε όπότε βρισκόμσατε στα δύσκολα. Καλό απόγευμα Ειρήνη.

     

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: